İLÂHÎ RAHMETİN BÜYÜKLÜĞÜ

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle haber verdi:

"Sizden evvelkiler içinde bir adam vardı. 99 kişi öldürmüştü. Sonra, dünyânın en büyük âlimi kimdir? diye, soruşturdu. Ona bir rahibi söylediler. Bunun üzerine rahibin yanına gitti, "99 adam öldürdüm, tevbe etsem olur mu?" diye sordu.

Râhib, tevben kabul olmaz, dedi. Bunun üzerine o adam rahibi de öldürdü, onunla yüzü doldurdu. Sonra yeryüzü halkının en büyük âlimini sorup araştırdı. Ona, âlim bir kimseyi tavsiye ettiler. Âlime sordu: "100 adam öldürdüm tevbe etsem kabul olur mu?" Âlim, "Evet seninle tevbe arasında kim hâil (perde) olabilir, filân yere git! Orada Allah'a ibâdet ile meşgul insanlar vardır. Onlarla beraber Allah'a ibâdet et, memleketine dönme; zîrâ orası fena bir yerdir", dedi.

Bunun üzerine adam yola çıktı. Yarı yola vardığında öldü. Rahmet ve azap melekleri bu adam hakkında münâkaşa ettiler. Rahmet melekleri:

"Bu adam, candan tevbe ederek geldi" dediler. Azap melekleri: "Bu adam hiçbir iyilik işlememiştir", dediler. Bunun üzerine insan kiyâfetinde bir melek bunların yanına geldi, Melekler onu aralarında hakem yaptılar; Melek şöyle dedi: "İki taraftaki mesafeyi mukayese ediniz, hangi tarafa daha yakın ise adam o tarafındır." Mesafeyi mukayese ettiler, adamı varacağı yere daha yakın buldular. Bundan dolayı onu rahmet melekleri aldılar.